حضرت ميان محمد بخش اويسي سيلاني قدس سرهٗ



حضرت ميان محمد بخش اويسي سيلاني رحه 

-----------------------------------

پاڻ تقريباً1860ع ۾حضرت لال فقير رحه جي گهر پيدا ٿيا .سندس نالو محمد بخش رکيو ويو مگر پاڻ اڳتي هلي “الله واله فقير“ جي نالي سان مشھور ٿيا.پاڻ ننڍپڻ کان وٺي فقيري خيال ۾ رهندا هئا .ڪجھ عرصو ٻڪريون به چاريائون .آخر پاڻ درگاه حضرت خواجه محڪم الدين سيلاني رح جي بزرگ سلطان الاوليا حضرت خواجه  سلطان احمد الدين اويسي رحه جي هٿ تي بيعت ڪري اويسي سيلاني سلسلي ۾ داخل ٿيا ۽ خرقه خلافت حاصل ڪري سڄي عمر  سفر ۾ گذاريائون .ڪئي راه حق جا پانڌيئڙا سندن هٿ مبارڪ تي بيعت ڪري  سندس حلقه  ۾ شامل ٿيا.پاڻ اسان جي علائقي ۾ ايندا هئا .راقم الحروف جو نانو فقير نور محمد لغاري رحه سندن  طالب هو .

پاڻ شريعت جا پابند هئا  .پاڻ راڳ ويراڳ به ٻڌندا هئا .اسان جي لغاري فقيرن ۾ فقير غلام رسول لغاري مرحوم سٺو ويراڳي هو هڪ دفعي  محفل ٿي جنهن ۾ حضرت ميان محمد بخش اويسي رحه پڻ شامل هو .فقير غلام رسول سچل سرمست رحه جي هي ڪافي  محفل ۾ ڳائي .

“سڻ بات برھ دي ڪيهي ايهي عجب جيهي “پاڻ جيئن اها ڪافي ٻڌائون ته جذب ۽ مستي جي ڪيفيت مٿن وارد ٿي ۽ ٽي دفعا لڳاتار اها ڪافي ٻڌائون .

سندن ڪافي ڪرامتون مشھور آهن

هڪ دفعي جي ڳالھ آھي ته  لنگر خاني ۾  خوردو نوش جو سامان نه  ھو ۽ فقير صاحب وٽ مهمان به ڪافي موجود هئا . پاڻ جيئن ئي فقير ن سان گڏ ويٺل هئا ته اوچتو مستي جي حالت ۾  پاڻ ٽي چار بالٽيون پاڻي جون آسمان طرف اڇلايائون .  جيئن شام ٿي ته هڪ فقير  اٽو ۽ ڪجھ سامان کڻي آيو ۽ فقير صاحب کي اچي ڏنائين  فقيرن لنگر تيار ڪيو ۽ سڀ  فقراء لنگر کائي ڍو ڪيو.

ڪنهن ان فقير کان پڇيو ته هي سامان توهان ڪٿان  آندو هو .ان فقير وراڻيو ته  ڪالھ منهنجي گهر کي باھ لڳي  باه ايترو ته زور سان لڳي جو اجهائڻ سان به نٿي اجهامي .اها حالت ڏسي مون فقير صاحب کي سڏ هنيو  ته خدا واسطي اسان جي مدد ڪريو .جيئن ئي مون فقير صاحب کي سڏ هنيا اوچتو باه اجهامي ويئي .ان کان پوءِ گهر وارن کي چيم ته اڄ جيڪو سامان رڌ پچاءُ جو گهر ۾ موجود آهي اهو پاڻ نه کائينداسين بلڪه فقير سائين  جي لنگر ۾ ڏيندا سين  جنهن جي برڪت سان اسان کي باه کان نجات ملي آهي ۽ گهر سڙڻ کان محفوظ رهيا آھن.

تنهن کانپوءِ فقيرن کي خبر پئي ته پاڻ پاڻي جون ڀريل  بالٽيون آسمان طرف ڇو ٿي اڇلايون.

مشھور صوفي بزرگ سيد انور شاه جهانپور وارو به فقير صاحب جو همعصر هيو . هڪ دفعي  پاڻ سائين انور علي شاه  جهانپور  واري وٽ ويا انهي مهل پاڻ ڏٺائون  ته سائين انورعلي  شاه ڪعبي طرف پير ڪري ستل آهن .پاڻ فرمايائون  شاه  صاحب ڪعبي   طرف پير ڇوڪيا اٿؤ . شاه صاحب وراڻيو  ته “فثم وجھ الله“ يعني جيڏانهن ڪيڏانهن  الله آهي  .پاڻ فرمايائون ته بيشڪ جيڏهن ڪيڏهن الله آهي .پر پنهنجي ناني سائين جي شريعت جو ادب ڪر .ائين چئي پير ڇڪي اوڀر طرف ڪرايائين .۽ شاه صاحب   فقير صاحب کان معافي گهري ته قبله  آئون انهي عقدي ۾ ڪئي سال ٿيا هئا  ڦاٿل هو س اڄ اوهان ڪرم نوازي ڪري ڪڍيو آهي  انهي واقعي کانپوءِ سائين انور  علي شاه رحه سندن تمام گهڻو ادب ڪندو هو .

پاڻ سادات جو تمام گهڻو احترام ڪندا هئا

سندن ڪافي سيد سڳورا  مريد به هئا.

هڪ دفعي هڪ سيد سڳوري سندن دعوت ڪئي پاڻ دعوت تي ويا .آخر ۾ ان سيد سڳوري کيس عرض ڪيو ته منهجي گهر به هلي دعا ڪيو پاڻ فرمايائون شاه صاحب پهريان منهنجي اکين تي ڪپڙي  جي پٽي ٻڌو انکانپوءِ هلندس آخر ڪار شاه صاحب سندن فرمان مطابق  ڪپڙي جي پٽي سندن اکين مبارڪن تي ٻَڌي ان کانپوءَِ پاڻ شاه صاحب جي گهر ويا  ۽ دعا ڪيائون.

سندس همعصر بزرگ شخصيتون:

حضرت خواجه صالح محمد اويسي  آستانه عاليه حضرت خواجه  عبدالخالق اويسي بهاولنگر.

مشھور صوفي شاعر حضرت خواجه غلام

 فريد ڪوريجه آف ڪوٽ مٺڻ شريف راجن پور وارو.

حضرت سيد انور شاه بخاري رحه  جهان پور  گهوٽڪي.

حضرت سوڀا فقير لغاري اويسي سيلاني خانپور مهر .

حضرت مولوي عبدالهادي شر رحه ڀريا سٽي

حضرت سيد  غلام نبي شاه  رحه خيرپور وارو 

حضرت سيد نور شاه رحه 

سندن همعصر ۽صحبتي بزرگ ٿي گذريا آهن .

سندن خليفه ته تمام گهڻا ٿي گذريا آھن 

مگر هت ڪجه مشھور خليفن جا نالا لکجن ٿا .

*حضرت ميان ڪمال فقير اويسي سيلاني رحه 

*حضرت حاجي گل محمد فقير لغاري اويسي سيلاني رحه سانگهڙ 

* حضرت ميان امير بخش اويسي سيلاني بلوچستان 

حضرت امين فقير لغاري اويسي سيلاني رحه ڏھرڪي گهوٽڪي سنڌ 

حضرت ميان خالد محمود اويسي سيلاني لاهور.

حضرت دائود فقير لغاري اويسي سيلاني رحه کپرو سانگهڙ سنڌ 

فقير داد محمد لغاري اويسي سيلاني سانگهڙ سنڌ. فقير نور محمد لغاري اويسي سيلاني رحه سانگهڙ سنڌ قابل ذڪر ٿي گذريا آھن.

پاڻ 3شعبان المعظم بمطابق 1991ع ۾ وصال فرمايائون سندس درگاه مبارڪ علي پور ضلع مظفر ڳڙھ پنجاب ۾ مرجع خلائق آھي.۽ هر سال شعبان مهيني جي 01 تاريخ کان 03 تاريخ تائين سندس عرس پاڪ ملهايو ويندو آھي.